19ο Μουντιάλ 2010
Καλησπέρα φίλοι μου!
Δυστυχώς το Μουντιάλ τελείωσε και μας άφησε με άδεια τα υπόλοιπα βράδια του καλοκαιριού. Μπορεί και να μην ήταν το καλύτερο της ιστορίας, αλλά για όλους εμάς τους ρομαντικούς του ποδοσφαίρου, αυτός ο μήνας ήταν κάτι σαν να ξαναγινόμασταν παιδιά. Στην ουσία αυτό είναι το Μουντιάλ, η ταύτιση του καθενός μας με την παιδική του ηλικία, τότε που στηνόμασταν στις τηλεοράσεις για να δούμε παίκτες που δεν είχαμε ξαναδεί, και την άλλη μέρα να προσπαθήσουμε να κάνουμε στο γειτονικό οικόπεδο μια τρίπλα σαν του Μαραντόνα, μια κεφαλιά σαν του Ρουμενίγκε, ένα σουτ σαν τον Κούμαν, ή ακόμα και μια τούμπα σαν του Ούγκο Σάντσεζ. Και γι’αυτό κάθε φορά που θα τελειώνει, θα αφήνει μέσα μας ένα κενό.
Προσωπικά δεν είμαι από αυτούς που δηλώνουν απογοητευμένοι με το Παγκόσμιο κύπελλο της Ν.Αφρικής. Ίσως γιατί δεν είμαι από αυτούς που θέλουν σώνει και καλά, κάθε ματς να τελειώνει με over 9,5 γκολ, για να είμαι ευχαριστημένος. Μπορεί να μην είδαμε το σούπερ θέαμα, αλλά είδαμε αποθέωση της τακτικής. Και μ’αρέσει πολύ να βλέπω τακτική. Μπορεί να μην είδαμε κάποιον σούπερ παίκτη να κάνει την εμφάνιση του, αλλά πώς να γίνει αυτό, όταν πλέον όλους τους παίκτες που συμμετέχουν σχεδόν, όχι απλά τους ξέρεις αλλά τους βλέπεις και μία και δύο φορές την εβδομάδα. Μπορεί να θυσιάστηκε το θέαμα πολλές φορές για το αποτέλεσμα, αλλά σε ποια διοργάνωση δεν έγινε αυτό? Πότε κάποιος αψήφησε το αποτέλεσμα? Και γιατί να το κάνει? Διαφωνώ με όλα αυτά, για μένα ένα Μουντιάλ έχει πάντα αίγλη, έχει συγκινήσεις, έχει γιορτινό χαρακτήρα, έχει τοπ κλας επίπεδο, και πάντα θα με κάνει να περιμένω το επομένο.
Είδαμε μια Γερμανία για πρώτη φορά να αποθεώνει το επιθετικό ποδόσφαιρο, είδαμε την Ισπανία που ήταν ο απόλυτος ορισμός της ομάδας, την Ολλανδία να σοβαρεύεται, τον Ντιέγκο Φορλάν, σχεδόν σαν άλλος Μαραντόνα, να παίρνει την Ουρουγουάη από το χεράκι, και να την φτάνει στους 4. Είδαμε ομάδες όπως η Χιλή και οι ΗΠΑ, που έκαναν το ποδόσφαιρο να φαίνεται πιο ελκυστικό, είδαμε την Παραγουάη να γίνεται επιτέλους μια συγκροτημένη ομάδα, τους Ασιάτες να παίζουν και μπάλα εκτός από το να τρέχουν. Είδαμε όμως και τη Γαλλία και την Ιταλία να σβήνουν, τη Βραζιλία που η μόνη λάμψη που έχει πλέον είναι η φανέλα, την Αργεντινή να σφύζει από ταλέντο, αλλά στον πάγκο να έχει έναν τσαρλατάνο (σόρυ Ντιέγκο, αλλά όσο Θεός ήσουν τόσο θνητός έχεις γίνει). Είδαμε τον Μέσι να απογοητεύει, μαζί με τον Ρούνει, τον Ετό, τους κομπλεξικούς Άγγλους, τον μόνιμα απογοητευτικό Κριστιάνο Ρονάλντο, τον Κακά. Είδαμε όμως και τον Φορλάν (το ξέρω ότι το ξαναείπα), τον Οζίλ, τον Μίλερ, τον Χόντα, τον Σουάρεζ, τον Γκιαν, ακόμα και αυτόν τον Τσαμπαλάλα. Έτσι δεν γίνεται σε κάθε διοργάνωση? Αναλύσεις μπορούν να γίνουν άπειρες, και θα χαρώ με όποιον συζητήσω στο mail μου που σύντομα θα ενεργοποιηθεί (υπήρχαν τεχνικά προβλήματα μέχρι τώρα).
Εκτός από όλα αυτά, ένα Μουντιάλ έχει και στοίχημα (έτσι για να προσγειωνόμαστε λίγο). Πιθανόν πολύ περισσότερο από κάθε άλλη διοργάνωση. Εμείς εδώ, είμαστε από την πρώτη μέρα του πολέμου μαζί σας, και τώρα που το μυαλό έχει ηρεμήσει, και το δωμάτιο έχει καθαρίσει από εφημερίδες και ενημερωτικά περιοδικά, μπορώ να πω ότι σας βοηθήσαμε αρκετά. Συνολικά η στήλη είχε πολύ θετικό πρόσημο και ελπίζω ότι αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές, όλο και κάποιος θα κανονίζει διακοπές εξαιτίας μας. Ως είθισται λοιπόν κάθε φορά που ένα μεγάλο κεφάλαιο κλείνει, θα κάνουμε έναν μίνι απολογισμό, πριν ανοίξουμε το επόμενο.
Ξεκινώντας με τα long term bets που είχαμε δώσει, η επιτυχία της στήλης κυμάνθηκε στο 33%, με 3 στις 9 σωστές προβλέψεις. (Άρε Argentina…). Ήταν όμως έτσι κατανεμημένα τα πονταρίσματα που η πρωτιά της Παραγουάης και η πρόκριση της Ν.Κορέας, λόγω των υψηλών αποδόσεων, μας ισοφάρισε κατά πολύ το ταμείο. Χωρίς να ποντάρουμε όμως, είχαμε επισημάνει και ότι θα ακολουθήσουμε κατά πόδας την Ολλανδία, και να που δικαιωθήκαμε. Στη συνέχεια, στη φάση των ομίλων, οι καλές στιγμές ήταν πολύ περισσότερες από τις γκέλες, για να ανέβει το ποσοστό στο 58%, με 15 στις 26 σωστές προβλέψεις. Η επιτυχία σ’αυτή τη φάση, ήταν ότι ήταν σχεδόν απόλυτα σωστά τα πονταρίσματα, καθώς εκεί που έπρεπε να φορτώσουμε, καρφώναμε το ταμείο, ενώ οι αποτυχίες ήταν σε πιο χαλαρά δελτία. Και από τη φάση των 16 και μετά, χαρίσαμε χρήμα, με το ποσοστό της στήλης να φτάνει στο 78%, με 15/19 σωστές προβλέψεις, δίνοντας ανάμεσα σε άλλα, τετράδα προκρίσεων στους 16, αλεπάλληλα ταμεία στους 8, απόλυτες προβλέψεις στον ημιτελικό της Ολλανδίας, αλλά και στον μικρό τελικό. Συνολικός απολογισμός, 33/51 σωστά, και ποσοστό 64%, αλλά με το βάρος των δελτίων να είναι στο θετικό και το εύρος των κερδών, στο πολύ θετικό.
Έτσι το κεφάλαιο Μουντιάλ κλέινει και περνάει στην ιστορία. Για ακόμα μια τετραετία, θα κάνουμε υπομονή, για το επόμενο μεγάλο ραντεβού, στη Βραζιλία, το 2014. Σε μια χώρα που λατρεύει το ποδόσφαιρο, και θα το τιμήσει δεόντως (χωρίς βουβουζέλες). Εμείς όμως θα είμαστε καθημερινά εδώ, στο μετερίζι του στοιχήματος που δεν τελειώνει ποτέ. Και θα προσπαθούμε πάλι να σας οδηγήσουμε στο ταμείο, γιατί είναι το μόνο που μπορεί να μας σώσει πλέον. Η χρονιά που έρχεται θα είναι δύσκολη και απαιτητική. Εσείς μείνετε εδώ, και πιστεύω ότι δεν θα χάσετε.
Καλή συνέχεια να έχουμε!
Tags: bet
