Δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά για τον αγώνα αυτό-καθαυτό: Ο Ολυμπιακός κέρδισε τον Παναθηναϊκό με τη βοήθεια της διαιτησίας μετά από ένα υπερθέαμα βαρεμάρας και στραβοκλωτσιάς, ξέφυγε στη βαθμολογία και μάλλον θα πάρει πρωτάθλημα και τα λοιπά και τα λοιπά. Ο αγώνας ήταν όλο διακοπές από καπνογόνα, κάθε κόρνερ των παικτών του Παναθηναϊκού γινόταν υπό βροχή αντικειμένων, στο τέλος αφιονισμένοι οπαδοί μπούκαραν στο γήπεδο για να δείρουν τους παίκτες του Παναθηναϊκού, ενώ οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές των ομάδων συνεισέφεραν στο όλο θέαμα με το να τσακώνονται και να ζπρώχνονται καθʼ όλη τη διάρκεια του αγώνα, με το να διαμαρτύρονται διαρκώς και για τα πάντα και με το να παίζουν άθλιο ποδόσφαιρο, που θεωρητικά είναι η δουλειά τους.

Τέλος πάντων, αυτά τα είδες και τα διάβασες κι αλλού, αυτό που έχω εγώ να σου πω εδώ είναι το εξής: Δεν έχει καμία σημασία. Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Ο αγώνας των δύο μεγαλύτερων Ελληνικών ομάδων ποδοσφαίρου δεν είναι πια το event που ήταν, γιατί ο κόσμος δεν είναι αυτός που ήταν, και γιατί εσύ δεν είσαι αυτός που ήσουν. Βλέποντας άλλο ένα ντέρμπι, άλλη μια χρονιά, διαπιστώνεις ότι οι κάφροι, οι διαιτησίες, το θέαμα, όλα παραμένουν ίδια. Όλα εκτός από σένα.

Και γιʼ αυτό το Ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου δεν έχει καμία αξία και καμία χρησιμότητα για εσένα, και όσο περνάει ο καιρός θα έχει όλο και λιγότερη χρησιμότητα και για τους άλλους.

Ας το εξηγήσουμε: Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων που παρακολούθησαν τον χτεσινό αγώνα: Οι οπαδοί, αυτοί που ταυτίζονται με τις ομάδες και παθιάζονται για λογαριασμό τους, και αυτοί που απολαμβάνουν το άθλημα. Για τη δεύτερη κατηγορία δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Τα παλιά τα χρόνια δεν υπήρχαν δορυφορικά κανάλια ή Ίντερνετ έτσι όποιος αγαπούσε το ποδόσφαιρο μπορούσε να δει μόνο ελληνικό πρωτάθλημα. Πλέον ένας λάτρης του ποδοσφαίρου μπορεί να απολαμβάνει το άθλημα του αγαπάει, να βλέπει 2-3 αγώνες την εβδομάδα και να μη χρειάζεται κανένας από αυτούς να είναι Ελληνικός. Οποιοσδήποτε σήμερα μπορεί να βλέπει αληθινό ποδόσφαιρο από την Αγγλία, την Ισπανία και αλλού, χωρίς να χρειάζεται να πληγώνει τους αμφιβληστροειδείς του βλέποντας την Ξάνθη να παίζει με τον Εργοτέλη σε κάτι χωράφια. Δεδομένου ότι ακόμα και οι μεγάλες Ελληνικές ομάδες είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σύγκριση με τις ξένες, και δεδομένης και της αμφισβητούμενης αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων, ο μέσος ποδοσφαιροφάν μπορεί να ικανοποιεί το χόμπι του ωραιότατα χωρίς να βλέπει ποτέ Ελληνικό ποδόσφαιρο.

 Πάμε στην άλλη κατηγορία όμως. Εγώ είμαι Ολυμπιακός. Κάποτε ήμουνα και πολύ ένθερμος, από αυτούς που δε μιλιούνται όταν χάνει η ομάδα, που εκνευρίζονται όταν κερδάει ο αντίπαλος, που έχουνε τα αθλητικά σε πολύ κεντρικό μέρος της ζωής τους, και τα παρακολουθούνε συνέχεια. Δύο πράγματα άλλαξαν από τότε: Μεγάλωσα και η τεχνολογία εξελίχθηκε. Αυτό σημαίνει αφʼ ενός ότι κατάφερα από μόνος μου να καταλαβαίνω ποια πράγματα είναι σημαντικά και πόσο, και αφʼ ετέρου ότι ξαφνικά εμφανίστηκαν εκατοντάδες εναλλακτικοί τρόποι να περνάω το χρόνο μου απʼ το να αναλύω το σπάσιμο του καρπού του Έντι Τζόνσον όταν σουτάρει τρίποντο.

 Σκέψου το: Ο άνθρωπος του 1960 είχε πολύ λίγα πράγματα να κάνει με το χρόνο του, και πολύ λίγες ευκαιρίες να εκτονωθεί, να διασκεδάσει και να εκφραστεί. Ένα γήπεδο είχε και έναν κινηματογράφο. Αυτά. Σήμερα ο νεαρός ή όχι-τόσο-νεαρός φίλαθλος έχει ένα σωρό πράγματα να κάνει, μια πληθώρα media να καταναλώσει, εκατοντάδες χόμπι και δραστηριότητες να δοκιμάσει. Το να ζεις για το ματς της Κυριακής ήταν τρόπος ζωής το 1971 –το να ζεις για το ματς της Κυριακής το 2011 είναι ψυχασθένεια.

 Αυτό, βεβαίως, είναι πάρα πολύ καλό για εμένα, που μου προσφέρει την πολυτέλεια να βλέπω πράγματα σαν το χτεσινό χωρίς ταχυκαρδίες και συναισθηματικές τρικυμίες. Αυτοί που έχουν το πρόβλημα και δεν το έχουν καταλάβει, είναι οι άνθρωποι που ασχολούνται μʼ αυτά τα πράγματα, οι αθλητές, οι προπονητές, οι παράγοντες ομάδων και τα στελέχη ομοσπονδιών. Όλοι αυτοί δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι το προϊόν τους είναι ελάχιστα σημαντικό στο σημερινό κόσμο. Δεν είναι πιο ευτελές από παλιά: πάντα υπήρχαν παράγκες και στημένοι αγώνες, και πάντα υπήρχαν κάφροι και επεισόδια, και πάντα το θέαμα ήταν άθλιο. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ ο κόσμος άλλαξε, το Ελληνικό ποδόσφαιρο έμεινε το ίδιο, κι έτσι έχουμε φτάσει εδώ και μερικά χρόνια σε μια κατάσταση στην οποία έχει καταστεί άχρηστο στον σκεπτόμενο Έλληνα φίλαθλο, irrelevant που λέμε και στο χωριό μου.

Οι παράγοντες του ποδοσφαίρου δεν το καταλαβαίνουν γιατί εξακολουθούν να έχουν τις στρατιές των αφιονισμένων οπαδών, αυτών των συνήθως φτωχών και αμόρφωτων ανθρώπων που έχουν διάφορα προβλήματα μέσα τους και χρειάζονται το γήπεδο για να τα εκφράσουν. Βεβαίως, ο αριθμός τους φθίνει και θα φθίνει ολοένα. Η μανία του Έλληνα με τα ελληνικά αθλητικά δρώμενα σήμερα δεν είναι αυτή που ήταν το 2000, ή το 1990, ή το 1980.

Οπότε μην στεναχωριέσαι για τα τέρατα του Ολυμπιακός-ΠΑΟ, για τον τσακωμό του Σισέ με το Μαρινάκη και τη διαιτησία του Καλόπουλου. Τι σημασία έχει; Βάλε να παίξεις κάνα videogame να ξεσπάσεις, και κάνε υπομονή: Σε λίγες μέρες έχει επαναληπτικό Μπαρτσελόνα – Άρσεναλ. Ποιος Καλόπουλος;

Θοδωρής Γεωργακόπουλος από το yupi.gr

Οι συντάκτες της www.gastonebet.gr κι εγώ σας ευχαριστούμε για την υποστήριξη σας και σας ευχόμαστε Χρόνια Πολλά , Καλά Χριστούγεννα πάντα με επιτυχίες…

Καλησπέρα φιλαράκια μου

Μας άγχωσε μπορώ να πω λίγο η Λιλ αλλά μετά την εναλλαγή του 58′ λεπτού φάνηκε πως δεν υπήρχε πιθανότητα ήττας. Για σήμερα το σημείο-δελτίο θα είναι από την αγαπημένη μας Παλέρμο με το over 2.5 και 1,80. Ηρεμία μετά από ένα πολύ καλό Σαββατοκύριακο. Για να ξεκαθαρίσουμε και ορισμένες απορίες στα emalis σας, θα επαναλάβω ξανά τις ¨ορολογίες¨ μου. Έχουμε σημεία για πακετάδες, σημεία-δελτία ασφάλειες , που μας εξασφαλίζουν το μεροκάματο μας, μονά και δυάδες. Στο Live betting η φιλοσοφία μας γνωστή και αποδοτική… Τα φαβορί (σ.σ στην Ελλάδα μιλάμε μόνο για ΠΑΟ και ΟΣΦΠ) όταν παίζουν με μικρές ομάδες και στο ημίχρονο είναι ισόπαλοι, η νίκη μετά το 50΄κινείται πάνω από 1,60, και 8/10 φορές επιβεβαιώνεται. Π.χ χθές είχαμε την Γκένκ, Λιλ, Λεβερκούζεν. Επίσης στα ξένα πρωταθλήματα, μετά από κόκκινη κάρτα θα σημειωθεί σίγουρα γκολ(χθές η Άντερλεχτ, Χετάφε, Σιένα).

Καλή μας επιτυχία.

Καλησπέρα σας για ακόμη μία φορά,

Κάθε Δευτέρα και Παρασκευή (σ.σ αναλόγως και του μεσοβδόμαδου πρόγραμματος) θα έχουμε μία μίνι ενημέρωση για τους αγώνες που παρακολουθήσαμε το κάθε τριήμερο(σ.σ πιστέψτε με είναι πολλοί!), με γνώμονα τη μετέπειτα αξιολόγηση των ομάδων.

Ξεκινάμε με την βασική μας φιλοσοφία που σας την έχω μεταφέρει ουκ ολίγες φορές. Στα «πρωτοκλασάτα» φαβορί όταν παίζουν με μικρομεσαίες ομάδες, μετά το ημίχρονο που ανεβαίνει η απόδοση της νίκης, έχουμε επιβεβαίωση 8/10. Ισπανικό και αγγλικό πρωτάθλημα μετά από κόκκινη κάρτα 8/10 έχουμε γκόλ. Live betting είναι απαραίτητο πλέον για κάλυψη κάθε είδους. Σκοπός μας να μην χάνουμε στο τέλος κάθε αγώνα και να διορθώνουμε τυχόν λάθος αρχικές εκτιμήσεις. 

Συνοπτικά έχουμε τον αγώνα της Ντόρτμουντ, που όπως είπαμε είναι τρένο αυτή την περίοδο, με τους μικρούς κίτρινους γερμανούς να τρέχουν ασταμάτητα παίζοντας απλή μπάλα βλέποντας με ευκολία δίχτυα. Η Κατάνια κρατάει τον τίτλο που είπαμε χθές, απλά η Μπολόνια ήταν αρκετά τυχερή για μία ακόμη φορά. Δεκτόν.

Η Ρεάλ Μαδρίτης έπαιξε πολύ καλή μπάλα, αλλά τύχη μηδέν για τον Ζοζέ, συν τα άχαστα του Higuain. Ήταν μέσα στο 2/10 που αναφέραμε παραπάνω. Παλέρμο και το over είναι από τα βασικά της προσόντα μιας και η άμυνα της είναι για γέλια σε αντίθεση με την επίθεση της. Η Μίλαν δεν μπορεί να τρέξει εάν βρεθεί πίσω στο σκορ και εφ΄όσον το πετύχει (σ.σ βλ. 1-0 με την Τζένοα) κάνει το καθετί για να το κρατήσει.

Η Μαγιόρκα βάζει υποψηφιότητα για δυνατή ομάδα έδρας, όπως άλλωστε την έχουμε συνηθίσει. Ο Άρης μας ξαναδικαίωσε στο τελευταίο λεπτό(σ.σ 8/10). Η Χέρκουλες έπαιξε μπαλάρα με την Σεβίλλη, με τον Τρεζεγκέ να πετυχαίνει 2 γκόλ(σ.σ πέναλτι το ένα) και να χάνει καναδυό ακόμη. Στα υπό΄ψιν…

Απαντώ και σε μερικά emails. Η φιλοσοφία μας είναι δεδομένη φιλαράκια μου, μπορείτε-μπορούμε να σωθούμε μόνο με μονά αποδεκτά, αρκετή τύχη και εξίσου πολύ καλές σημειώσεις. Η εμπειρία κάμποσων ετών με το άθλημα, αυτό μας υπογράφει. Μείνετε μαζί μας… Βέβαια και έχουμε προτάσεις για όλα τα γούστα(τριάδες)- πορτοφόλια(πακετάδες)…

Τέλος να σας ευχαριστήσω για την αμέριστη συμπαράσταση σας και τα καλά σας λόγια. Η gastonebet-livescores σύντομα θα ανανεωθεί με χρήσιμα εργαλεία για όλους μας. Λίγη υπομονή.

Καλό μας βράδυ μιας και η Φενέρ μας πλήρωσε από το 1ο εικοσατετράλεπτο…

Kαλησπέρα σε όλους!

Και όμως συνέβη και αυτό. Δεν έχει στοίχημα σήμερα. Είναι από τις σπάνιες μέρες (δεν θυμάμαι και πολλές), που δεν υπάρχει ούτε ένας αγώνας προς στοιχηματισμό, στο ποδόσφαιρο. Ούτε καταμεσής του καλοκαιριού δεν συνέβη αυτό. Έχει δύο ματσάκια μπάσκετ θα μου πείτε, αλλά οι αποδόσεις είναι αστείες, ενώ με τα χάντικαπ δεν θα κάτσω να παλέψω.

Από την άλλη, αν το καλοσκεφτεί κανείς, είναι μια ευκαιρία για ξεκούραση, γιατί οι μέρες που ακολουθούν θα απαιτήσουν σκληρή μελέτη και πονοκεφάλους. Οπότε αρπάζουμε τη σημερινή ευκαιρία, να καθαρίσει το μυαλό μας, και να πάρουμε πολύτιμες ανάσες. Και να πούμε και κανά δυο λογάκια για το παιχνίδι του στοιχήματος γενικότερα, αλλά και να συστηθούμε μέσα από αυτές τις γραμμές καλύτερα. Γιατί μπήκαμε με τη μία στα βαθιά, χωρίς να προλάβουμε να τα πούμε.

Πριν προχωρήσω όμως στη φιλοσοφία μου για το παιχνίδι, να σας πω δυο λογάκια για τον εαυτό μου (που δεν μου αρέσει να το κάνω, αλλά πρέπει, για να ξέρετε με ποιον μιλάτε). Ο υποφαινόμενος λοιπόν, είναι δημοσιογράφος που ζει και κατοικοεδρεύει στο στολίδι του κάμπου, την πανέμορφη Λάρισα, εργάζεται για τοπική εφημερίδα, είναι 34 ετών, και λατρεύει το ποδόσφαιρο (και όπως όλοι οι Λαρισαίοι το φραπέ). Ανάλογη λατρεία υπάρχει και για το στοίχημα, ένα μικρόβιο που αποκτήθηκε εδώ και πολλά χρόνια. Άποψη μου, πως είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχουν υπάρξει. Ναι, παιχνίδι το θεωρώ, και θα το αναλύσω παρακάτω. Έχω γράψει και σε άλλες ιστοσελίδες (πιθανόν μερικοί θα με θυμούνται από την easybet, που έκλεισε για άλλους λόγους, άσχετους με το στοίχημα). Φέτος, θα είμαστε μαζί από αυτή την γωνιά, και ελπίζω να συνεχιστεί για πολλά χρόνια αυτή η συνεργασία, γιατί το περιβάλλον εδώ είναι από τα καλύτερα που έχω συναντήσει, και οι άλλοι tipsters είναι πραγματικά αστέρια. Ας μην ξεφεύγουμε όμως πολύ, και ας παραμείνουμε συγκροτημένοι στο παρόν, γιατί αυτή η αέναη μάχη με τους μπουκ, θέλει αυτοσυγκέντρωση και μικρά βήματα.

Αυτό είναι και το κύριο σλόγκαν μου όλα αυτά τα χρόνια. ‘ΜΙΚΡΑ ΒΗΜΑΤΑ». Το στοίχημα είναι παιχνίδι, όπως σας είπα. Και το θεωρώ τέτοιο γιατί ξεφεύγει από τα όρια του τζόγου, δεν έχει καμία σχέση με το τζόκερ, το κίνο, το μπλακτζακ, το πόκερ ή τη ρουλέτα, ακόμα και με αυτό, το ΠΡΟΠΟ. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η προσωπική ενέργεια, κατά τη γνώμη μου το 70%. Χρειάζεται και η τύχη, αλλά πάνω απ’όλα χρειάζεται η μελέτη, τα ανοικτά μάτια και αυτιά, η σωστή κρίση, και οι καίριες επιλογές. Πάνω απ’όλα ομως πολύ μεγάλο ρόλο παίζει η οργάνωση. Και γι’αυτό φωνάζω και θα φωνάζω για μικρά βήματα. Γιατί κανένας δεν πρόκειται να γίνει πλούσιος. Ξεχάστε το αυτό. Εδώ παίζουμε γιατί είναι το μεράκι μας, γιατί μας αρέσει να σκοτωνόμαστε στο διάβασμα και να μας τρώει η αγωνία πάνω από το livescores, και για να βγάλουμε κανά χαρτζιλίκι για καμιά έξοδο, ή άντε για καμιά αγορά που και που…

Γι’αυτό πρέπει να είμαστε συγκροτημένοι και συγκρατημένοι. Ο καθένας παίζει μόνο από το περίσσευμα του και όχι από το υστέρημα. Αν δεν μας περισσεύουν, δεν παίζουμε. Και παίζουμε πάντα λίγα λίγα. Ανάλογα την τσέπη του ο καθένας, προσαρμόζει τα πονταρίσματα του, αλλά πάντα χωρίς υπερβολές. Να θυμάστε πάντα ότι τα μικρά πονταρίσματα δίνουν τα λεφτά. Και όχι τα βαρυφορτωμένα δελτία.

Από την στήλη αυτή, όπως τα είχαμε ξαναπεί βιαστικά στις αρχές του καλοκαιριού, σπάνια θα δείτε σημεία που κυκλοφορούν σε όλα τα στοιχηματικά σάιτ, και φιγουράρουν σε όλα τα πρωτοσέλιδα. Εδώ θα δείτε σημεία πιο ψαγμένα, πιο περιθωριακά, που θα είναι αποτελέσματα μελέτης. Το ρίσκο θα είναι πάντα υψηλό, αλλά αυτό είναι που ανεβάζει την αδρεναλίνη, και δίνει την μέγιστη χαρά όταν πληρώνει. Συνήθως αποφεύγω τα φαβορί σημεία, ειδικά των μικρών αποδόσεων, γιατί άποψη μου είναι ότι προτιμώ να χάσω ένα ποντάρισμα, παρά να μου βγάλει το συκώτι μια απόδοση του 1.30 που θα έρθει 1-0. Βέβαια, καμιά φορά, κάποιο που θα θεωρώ σίγουρο θα το βάλω (όπως τον Ολυμπιακό το προηγούμενο Σάββατο, κακή ώρα), αλλά γενικώς τα αποφεύγω.

Στηρίζω τη μελέτη μου κυρίως στη φόρμα των ομάδων. Εκεί βασίζονται τα περισσότερα, πιστεύω. Και αυτό, γιατί έχω το ποδόσφαιρο για άθλημα ψυχολογίας. Και είναι οι νίκες και η φόρμα που φτιάχνουν την ψυχολογία. Από κει και πέρα, ψάχνουμε για απουσίες, για κίνητρο και για επιμέρους γεγονότα που συνθέτουν την γενικότερη εικόνα μιας αναμέτρησης. Και καταλήγουμε με την απόδοση. Αξίζει η απόδοση? Τότε καταλήγουμε στο σημείο και το ποντάρουμε. Αν υπάρχει και παρασκήνιο, το τσεκάρουμε και αυτό, και σας το σφυρίζουμε.

Πάνω κάτω λοιπόν, έτσι θα πορευτούμε. Και θα πολεμήσουμε μαζί τους μπουκ. Ταμείο θα γίνει στο τέλος της σεζόν, και θα δούμε αν θα είναι θετικό ή αρνητικό. Εσείς κατά τη διάρκει α της χρονιάς, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να είστε συντονισμένοι σ’αυτή τη σελίδα, να μάθετε απ’έξω τον δεκάλογο του Gastone, που τα λέει όλα, και να οπλιστείτε με υπομονή και επιμονή. Αυτά τα δύο είναι τα κυριότερα όπλα του παίκτη σ’αυτή τη μάχη. Μ’αυτά θα φτιάξουμε την ψυχολογία μας, που είναι το κλειδί της επιτυχίας.

Και φυσικά, αυτό που έχετε ακόμα να κάνετε, είναι να επικοινωνείτε. Προς το παρόν στο bookilos@yahoo.gr, και στη συνέχεια βλέπουμε. Η συζήτηση μπορεί να μας βοηθήσει όλους.

Καλή χρονιά και πάλι παικταράδες μου!

Καλησπέρα φίλοι μου!

Δυστυχώς το Μουντιάλ τελείωσε και μας άφησε με άδεια τα υπόλοιπα βράδια του καλοκαιριού. Μπορεί και να μην ήταν το καλύτερο της ιστορίας, αλλά για όλους εμάς τους ρομαντικούς του ποδοσφαίρου, αυτός ο μήνας ήταν κάτι σαν να ξαναγινόμασταν παιδιά. Στην ουσία αυτό είναι το Μουντιάλ, η ταύτιση του καθενός μας με την παιδική του ηλικία, τότε που στηνόμασταν στις τηλεοράσεις για να δούμε παίκτες που δεν είχαμε ξαναδεί, και την άλλη μέρα να προσπαθήσουμε να κάνουμε στο γειτονικό οικόπεδο μια τρίπλα σαν του Μαραντόνα, μια κεφαλιά σαν του Ρουμενίγκε, ένα σουτ σαν τον Κούμαν, ή ακόμα και μια τούμπα σαν του Ούγκο Σάντσεζ. Και γι’αυτό κάθε φορά που θα τελειώνει, θα αφήνει μέσα μας ένα κενό.

Προσωπικά δεν είμαι από αυτούς που δηλώνουν απογοητευμένοι με το Παγκόσμιο κύπελλο της Ν.Αφρικής. Ίσως γιατί δεν είμαι από αυτούς που θέλουν σώνει και καλά, κάθε ματς να τελειώνει με over 9,5 γκολ, για να είμαι ευχαριστημένος. Μπορεί να μην είδαμε το σούπερ θέαμα, αλλά είδαμε αποθέωση της τακτικής. Και μ’αρέσει πολύ να βλέπω τακτική. Μπορεί να μην είδαμε κάποιον σούπερ παίκτη να κάνει την εμφάνιση του, αλλά πώς να γίνει αυτό, όταν πλέον όλους τους παίκτες που συμμετέχουν σχεδόν, όχι απλά τους ξέρεις αλλά τους βλέπεις και μία και δύο φορές την εβδομάδα. Μπορεί να θυσιάστηκε το θέαμα πολλές φορές για το αποτέλεσμα, αλλά σε ποια διοργάνωση δεν έγινε αυτό? Πότε κάποιος αψήφησε το αποτέλεσμα? Και γιατί να το κάνει? Διαφωνώ με όλα αυτά, για μένα ένα Μουντιάλ έχει πάντα αίγλη, έχει συγκινήσεις, έχει γιορτινό χαρακτήρα, έχει τοπ κλας επίπεδο, και πάντα θα με κάνει να περιμένω το επομένο.

Είδαμε μια Γερμανία για πρώτη φορά να αποθεώνει το επιθετικό ποδόσφαιρο, είδαμε την Ισπανία που ήταν ο απόλυτος ορισμός της ομάδας, την Ολλανδία να σοβαρεύεται, τον Ντιέγκο Φορλάν, σχεδόν σαν άλλος Μαραντόνα, να παίρνει την Ουρουγουάη από το χεράκι, και να την φτάνει στους 4. Είδαμε ομάδες όπως η Χιλή και οι ΗΠΑ, που έκαναν το ποδόσφαιρο να φαίνεται πιο ελκυστικό, είδαμε την Παραγουάη να γίνεται επιτέλους μια συγκροτημένη ομάδα, τους Ασιάτες να παίζουν και μπάλα εκτός από το να τρέχουν. Είδαμε όμως και τη Γαλλία και την Ιταλία να σβήνουν, τη Βραζιλία που η μόνη λάμψη που έχει πλέον είναι η φανέλα, την Αργεντινή να σφύζει από ταλέντο, αλλά στον πάγκο να έχει έναν τσαρλατάνο (σόρυ Ντιέγκο, αλλά όσο Θεός ήσουν τόσο θνητός έχεις γίνει). Είδαμε τον Μέσι να απογοητεύει, μαζί με τον Ρούνει, τον Ετό, τους κομπλεξικούς Άγγλους, τον μόνιμα απογοητευτικό Κριστιάνο Ρονάλντο, τον Κακά. Είδαμε όμως και τον Φορλάν (το ξέρω ότι το ξαναείπα), τον Οζίλ, τον Μίλερ, τον Χόντα, τον Σουάρεζ, τον Γκιαν, ακόμα και αυτόν τον Τσαμπαλάλα. Έτσι δεν γίνεται σε κάθε διοργάνωση? Αναλύσεις μπορούν να γίνουν άπειρες, και θα χαρώ με όποιον συζητήσω στο mail μου που σύντομα θα ενεργοποιηθεί (υπήρχαν τεχνικά προβλήματα μέχρι τώρα).

Εκτός από όλα αυτά, ένα Μουντιάλ έχει και στοίχημα (έτσι για να προσγειωνόμαστε λίγο). Πιθανόν πολύ περισσότερο από κάθε άλλη διοργάνωση. Εμείς εδώ, είμαστε από την πρώτη μέρα του πολέμου μαζί σας, και τώρα που το μυαλό έχει ηρεμήσει, και το δωμάτιο έχει καθαρίσει από εφημερίδες και ενημερωτικά περιοδικά, μπορώ να πω ότι σας βοηθήσαμε αρκετά. Συνολικά η στήλη είχε πολύ θετικό πρόσημο και ελπίζω ότι αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές, όλο και κάποιος θα κανονίζει διακοπές εξαιτίας μας.  Ως είθισται λοιπόν κάθε φορά που ένα μεγάλο κεφάλαιο κλείνει, θα κάνουμε έναν μίνι απολογισμό, πριν ανοίξουμε το επόμενο.

Ξεκινώντας με τα long term bets που είχαμε δώσει, η επιτυχία της στήλης κυμάνθηκε στο 33%, με 3 στις 9 σωστές προβλέψεις. (Άρε Argentina…). Ήταν όμως  έτσι κατανεμημένα τα πονταρίσματα που η πρωτιά της Παραγουάης και η πρόκριση της Ν.Κορέας, λόγω των υψηλών αποδόσεων, μας ισοφάρισε κατά πολύ το ταμείο.  Χωρίς  να ποντάρουμε όμως, είχαμε επισημάνει και ότι θα ακολουθήσουμε κατά πόδας την Ολλανδία, και να που δικαιωθήκαμε. Στη συνέχεια, στη φάση των ομίλων, οι καλές στιγμές ήταν πολύ περισσότερες από τις γκέλες, για να ανέβει το ποσοστό στο 58%, με 15 στις 26 σωστές προβλέψεις. Η επιτυχία σ’αυτή τη φάση, ήταν ότι ήταν σχεδόν απόλυτα σωστά τα πονταρίσματα, καθώς εκεί που έπρεπε να φορτώσουμε, καρφώναμε το ταμείο, ενώ οι αποτυχίες ήταν σε πιο χαλαρά δελτία. Και από τη φάση των 16 και μετά, χαρίσαμε χρήμα, με το ποσοστό της στήλης να φτάνει στο 78%, με 15/19 σωστές προβλέψεις, δίνοντας ανάμεσα σε άλλα, τετράδα προκρίσεων στους 16, αλεπάλληλα ταμεία στους 8, απόλυτες προβλέψεις στον ημιτελικό της Ολλανδίας, αλλά και στον μικρό τελικό.  Συνολικός απολογισμός, 33/51 σωστά, και ποσοστό 64%, αλλά με το βάρος των δελτίων να είναι στο θετικό και το εύρος των κερδών, στο πολύ θετικό.

Έτσι το κεφάλαιο Μουντιάλ κλέινει και περνάει στην ιστορία. Για ακόμα μια τετραετία, θα κάνουμε υπομονή, για το επόμενο μεγάλο ραντεβού, στη Βραζιλία, το 2014.  Σε μια χώρα που λατρεύει το ποδόσφαιρο, και θα το τιμήσει δεόντως (χωρίς βουβουζέλες). Εμείς όμως θα είμαστε καθημερινά εδώ, στο μετερίζι του στοιχήματος που δεν τελειώνει ποτέ. Και θα προσπαθούμε πάλι να σας οδηγήσουμε στο ταμείο, γιατί είναι το μόνο που μπορεί να μας σώσει πλέον. Η χρονιά που έρχεται θα είναι δύσκολη και απαιτητική. Εσείς μείνετε εδώ, και πιστεύω ότι δεν θα χάσετε.

Καλή συνέχεια να έχουμε!

Καλησπέρα σε όλους σας.

Χαίρομαι πάρα πολύ που από σήμερα θα είμαι κοντά σας, και που από αυτήν εδώ τη γωνίτσα, θα μπορώ να μοιράζομαι μαζί σας τις απόψεις μου και τις προβλέψεις μου για το αγαπημένο σας παιχνίδι. Μαζί θα ζούμε το χτυποκάρδι της καθημερινότητας του στοιχήματος, μαζί θα αναλύουμε ειδήσεις, πληροφορίες και προγνωστικά, και μαζί θα προσπαθήσουμε να βγούμε κερδισμένοι στην καθημερινή μάχη με το θηρίο που λέγεται μπουκ.

Θα ήθελα να υπήρχε περισσότερος χρόνος για να γνωριστούμε καλύτερα (αν και οι πιο ψαγμένοι από σας στο διαδίκτυο, σίγουρα θα με θυμούνται), αλλά μιας και αύριο αρχίζει η μέγιστη γιορτή που λέγεται Μουντιάλ, θα βάλω στην άκρη χαιρετούρες και συστάσεις, και θα πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά. Άλλωστε, αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι να γεμίσουμε την τσέπη μας, πάνω απ’όλα, και μετά θα έχουμε αρκετό χρόνο, για να συζητήσουμε για διάφορους τρόπους παιχνιδιού και αναλύσεων.

Πριν ξεκινήσω όμως, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά του site, που με υποδέχτηκαν, και που μου δώσανε την ευκαιρία να δουλέψω μαζί τους, και πως είναι τιμή μου να γράφω για μια τόσο καλά οργανωμένη και επιτυχημένη ιστοσελίδα.

Πάμε λοιπόν να στρωθούμε στη δουλειά, και ως πρώτο μου μέλημα, είναι να σας παρουσιάσω συνοπτικά τους ομίλους του Μουντιάλ, μαζί με κάποια long-term προγνωστικά γι’αυτούς. Έτσι ώστε απόψε να προβληματιστείτε, να σκεφτείτε, και από αύριο να μπούμε στο καθημερινό κυνηγητό της επιτυχίας.

Καλησπέρα φιλαράκια μου

Η δεύτερη φορά που θα ξεφύγουμε από την ειδησεογραφία μας (σ.σ μετά τον Πάτρικ), αλλά αξίζει να αφιερώσουμε και σ’ αυτόν ένα βίντεο. Μεγαλώσαμε με τον παλίκαρο, με τις ταινίες του και την μαγκιά του.

Ο απόλυτος Νίκος Κούρκουλος.

Καλησπέρα φιλαράκια μου

Πέρασαν οι γιορτές και ξεκινάει μία δυνατή περίοδος για το στοίχημα που θα ολοκληρωθεί τέλος Ιουνίου με την λήξη του Μουντιάλ. Ηρεμία λοιπόν, βάλτε τους στόχους μέχρι το τέλος της σεζόν και κινηθείτε βάσει σχεδίου αν θέλετε να βγείτε κερδισμένοι . Όποιος κινηθεί χωρίς σχέδιο και παίζει (σ.σ να το πω λαϊκά) κουτουρού, τον Ιούνιο που θα κάνει τον οικονομικό απολογισμό του να είστε σίγουροι πως θα χρειαστεί την βοήθεια του… κ.Νίκου Σαμοϊλη για την ρύθμιση των χρεών του. Είναι ευκαιρία να περάσουμε το καλοκαίρι μας με άνεση, έχοντας τουλάχιστον εξασφαλίσει ένα μέρος των καλοκαιρινών μας διακοπών. Αν πάλι όχι, πολύ καλό θα είναι το ταμείο μας να μην είναι μείον. Θα έχουμε παίξει, όπως λέει και η διαφήμιση του οπαπ, για τον αθλητισμό και τα νιάτα, αλλά και για το παιχνίδι βρε παιδί μου…

Από την άλλη βέβαια ακολουθώντας  τις προτάσεις της σελίδα μας και τον τρόπο παιξίματός μας (σ.σ ότι κινείται και αναπνέει παίζεται μόνο μονό αποδεκτό)το σίγουρο είναι και λαμβάνοντας υπόψη, τον εδώ και 1,5 χρόνο λειτουργίας μας, σίγουρα δεν θα χάσετε. Ας θυμηθούμε το Euro με ποσοστό επιβεβαίωσης άνω του 90% και όχι μόνο…τα απόλυτα άλλωστε είναι δεδομένα.

Σήμερα βρίσκοντας την ευκαιρία, να σας ευχαριστήσω για τις ευχές σας αλλά και τις προτάσεις σας για την ιστοσελίδα μας. Θα σταθώ σε κάποια email για να σας θυμίσω το σκεπτικό που έχουμε στην Gastonebet. Αυτό οφείλεται βέβαια στο ότι έχουμε πολλούς νέους φίλους στην παρέα μας, σπάζοντας το ρεκόρ επισκεψιμότητας το μήνα Νοέμβριο. Μείνετε μαζί μας φιλαράκια μου.

Πολλές από τις ιδέες σας, ήδη τις έχω προετοιμάσει και μέσα της επόμενης εβδομάδας θα έχουμε και τον πολυχώρο μας για να μιλάμε περισσότερο και να ενημερωνόμαστε σε ένα αρκετά χρηστικό περιβάλλον για τα livescores και όχι μόνο…

Τα έχω ξαναπεί αλλά μία επανάληψη δεν έβλαψε ποτέ κανένα. 1ον. Την τσέπη του ο καθένας την ελέγχει όπως αυτός θέλει λαμβάνοντας πάντα υπόψη το πόσο αντέχει οικονομικά. Δεν μπορούμε να σας λέμε πόσα θα παίξετε διότι είμαστε όλοι μας διαφορετικοί τόσο λαμβάνοντας το οικονομικό επίπεδο όσο και το προσωπικό. Τα σημεία των πακετάδων αφορούν κάποια πολύ κλειστή ομάδα φίλων, που διαθέτει αρκετά..φασόλια που όταν θα χάσει δεν θα κλαίει το μεροκάματο της. Γι’ αυτό δεν προτείνω συνεχώς τέτοια σημεία διότι θέλει πολύ μελέτη και την διπλάσια τύχη διότι όλα κερδίζονται και όλα χάνονται φιλαράκια μου.Στατιστικά βέβαια αγγίζουμε το ιδανικό. 2ον. Δεν έχουμε μαντικές ικανότητες. Δεν ασχολούμαστε με όλα τα παιχνίδια και όλα τα πρωταθλήματα διότι πολύ απλά θα χαθεί η μπάλα. Μελέτη, εμπειρία 12 ετών και το βασικό… τύχη διαθέτουμε φιλαράκια μου. 3ον. Το προσωπικό αρχείο του καθενός είναι βασικό εργαλείο. 4ον. Μην παίζετε συνεχώς και πολλά παιχνίδια μαζί. 5ον. Όποιος είναι γκαντέμης δεν παίζει. 6ον. Αν δεν κρατάτε ταμείο είστε ήδη χαμένοι.7ον. Στο live betting μετά την κόκκινη κάρτα σε αγώνες εκτός ελληνικού πρωταθλήματος υπάρχει γκόλ, επιβεβαίωση 8/10. 8ον. Πάντα κυνηγάμε το μεγάλο φαβορί και ειδικά στο live μετά το ημίχρονο που η απόδοση ανεβαίνει, 7/10 υπάρχει επιβεβαίωση. 9ον. Δεν κυνηγάμε τα στημένα διότι  δεν βγαίνουν πάντα αλλά και στήνονται από χίλιες  πλευρές που κανείς δεν ξέρει ποιος θα βγεί νικητής. 10ον. Μείνετε μακριά από παπαγαλάκια και από γκουρού που κρύβουν τα λεγόμενα τους με αποτέλεσμα να μην μπορεί κάποιος τους τσεκάρει.

Πρασινίζουμε τα επιτυχημένα tips και τα αφήνoυμε on line έτσι ώστε αν δείτε ότι δεν σας κάνουμε να μην μας διαβάζετε. Να είστε σίγουροι πως πρώτοι θ’ αλλάξουμε τακτική.

Αυτά τα ολίγα φιλαράκια μου, αλλά οφείλω να γκρινιάζω διότι η εμπιστοσύνη που μας έχετε δείξει μου δίνει το θάρρος…

Καλή μας επιτυχία.

Ο μεγάλος Νίκος Γκάλης μιλά σπάνια, αλλά όταν το πράττει λέει σημαντικά πράγματα. Ο κορυφαίος Ελληνας μπασκετμπολίστας όλων των εποχών μίλησε στο NovaΣΠΟΡ FM 94.6 και έκανε ένα φλας μπακ στην μεγάλη του καριέρα, μιλώντας για όλα όσα έζησε από τη μέρα που επέστρεψε στην Ελλάδα.

Σαν σήμερα, πριν από 30 χρόνια, ο μεγάλος Νίκος Γκάλης έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι με τη φανέλα του Αρη απέναντι στον Ηρακλή σε ένα ματς που σκόραρε 30 πόντους. «Παρόλο που έχουν περάσει τριάντα χρόνια από τότε, θυμάμαι το συγκεκριμένο παιχνίδι σαν να ήταν χθες. Είχε πάρα πολύ κόσμο στις εξέδρες και είχα κάποιο τρακ, αφού ήταν το πρώτο μου παιχνίδι στην Ελλάδα. Έβαλα τριάντα πόντους, αλλά δεν είχα παίξει καλά. Η μπάλα έμπαινε και έβγαινε στο καλάθι και αυτό με είχε αγχώσει. Θυμάμαι πως το ματς είχε κριθεί στο τελευταίο σουτ όταν έκοψα τον Σακελλαρίου και πήραμε τη νίκη με 79-78», θυμάται ο Γκάλης και συνεχίζει: «Θυμάμαι τα πάντα. Όλες τις στιγμές. Ήθελα να αποδείξω πολλά πράγματα, όπως και οι συμπαίκτες μου. Στις προπονήσεις «σκοτωνόμασταν». Γινόταν «πόλεμος» αφού και εγώ ήθελα να αποδείξω ποιος είμαι, αλλά και τα παιδιά που ήταν ήδη στην ομάδα ήθελαν να δείξουν πόσο καλοί παίκτες είναι. Και αυτό μόνο καλό έκανε στην ομάδα».

Παρότι Έλληνας, ο Νίκος Γκάλης δεν είχε ξαναέρθει στη χώρα μας πριν το 1979. «Ποτέ δεν είχα ξαναέρθει στην Ελλάδα», παραδέχθηκε και στη συνέχεια ξετύλιξε το κουβάρι των αναμνήσεων, επισημαίνοντας πως «η αρχή ήταν αρκετά δύσκολη. Εδώ το μπάσκετ ήταν «πόλεμος» όταν μπαίναμε στο γήπεδο. Ήταν εντελώς διαφορετικά από ό,τι είχαμε συνηθίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο κόσμος είχε πολλές απαιτήσεις και ήταν κάτι τελείως διαφορετικό για εμένα».

«Ήμουν σίγουρος για τον εαυτό μου»

Φτάνοντας στην Ελλάδα, όμως, ο Νίκος Γκάλης ήταν σίγουρος για το τι θα επακολουθούσε. «Είχα έρθει για να μείνω. Είχα πολύ αυτοπεποίθηση. Παρόλο που ήμουν Έλληνας, ήταν η πρώτη φορά που ερχόμουν στην Ελλάδα, αλλά έλεγα μέσα μου πως ερχόμουν για να κατακτήσω αυτή τη χώρα, με την καλή έννοια βέβαια. Ήθελα να κάνω κάτι καλό για αυτή τη χώρα».

Αυτό που θα ήθελε πριν σταματήσει το μπάσκετ, θα ήταν, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, «να έχω κατακτήσει ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών. Είχαμε φτάσει κοντά στο να τα καταφέρναμε με τις ομάδες που αγωνίστηκα, αλλά στα Φάιναλ Φορ τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Πρόκειται για παιχνίδια μια βραδιάς και εκεί δεν ήμασταν τυχεροί».

Για τον Νίκο Γκάλη μίλησε στη συγκεκριμένη εκπομπή και ο τότε συμπαίκτης του στον Aρη και την Εθνική ομάδα, Βαγγέλης Αλεξανδρής. «Όταν ο Νικ ήρθε στην Ελλάδα, ο Aρης είχε 50 χρόνια να πάρει πρωτάθλημα. Στο πρώτο ματς παίξαμε με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και είχαμε κερδίσει με 104-103. Δεν ήταν τότε ο Νικ ακόμη στην ομάδα. Θυμάμαι τον είχα υποδεχτεί στο αεροδρόμιο και αν δεν κάνω λάθος, είχε έρθει με έναν φίλο του Ιταλό» ήταν τα πρώτα λόγια του «τίγρη», ο οποίος στη συνέχεια εξήγησε πως «τον Νίκο τον ακολουθούσε μεγάλη φήμη. Τότε λέγονταν πολλά για το ύψος του. Έλεγαν πολλοί πως ήταν πάνω από 1.91 αλλά δεν ξεπερνούσε το 1.86».

«Δεν περιμέναμε το 1987″

Οι πρώτες εικόνες του Βαγγέλη Αλεξανδρή από τον Νίκο Γκάλη ήταν στις προπονήσεις του Aρη με τον Έλληνα τεχνικό να αποκαλύπτει πως «πήγα να τον μαρκάρω και είχε μια χαρακτηριστική άνεση. Εγώ έπαιζα καλή άμυνα τότε, κυρίως χαμηλά, και είχα την αίσθηση πως δεν μπορεί να με περάσει. Έβαζε, όμως, όλα τα σουτ και αυτό μου είχε δημιουργήσει πολλά προβλήματα αφού δεν μπορούσα να τον σταματήσω».

Στο ματς με τον Ηρακλή ο Νίκος Γκάλης δεν ήταν ιδιαίτερα εύστοχος. Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής ήταν τότε αρχηγός των «κιτρίνων» και την επομένη του ματς με τον «Γηραιό» αποκάλυψε τη συνομιλία που είχε με τον Γκάλη. «Μετά το παιχνίδι με τον Ηρακλή πήγα και του μίλησα. Του είπα πως έχασε πολλά σουτ και περίμενα να δω τι θα μου απαντήσει. Θυμάμαι δεν είπε τίποτα. Απλά με ρώτησε από ποια σημεία είχε χάσει τα σουτ και εγώ του έδειξα τα σημεία. Τότε εκείνος με ρώτησε “τι πιστεύεις εσύ θα τα ξαναχάσω;” και φυσικά όλοι γνωρίζουμε τη συνέχεια».

Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής παραδέχθηκε πως «φαινόταν από τις πρώτες στιγμές πως ο Γκάλης επρόκειτο να αλλάξει το μπάσκετ στην Ελλάδα. Δεν περιμέναμε το 1987 για να το δούμε αυτό. Εγώ ήμουν βέβαιος πως θα διέγραφε αυτή την πορεία. Ο Νίκος πλέον κατατάσσεται στους θρύλους, όχι μόνο του ελληνικού, αλλά του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Θυμάμαι πως για πολλά χρόνια μέναμε στο ίδιο δωμάτιο στις αποστολές στο ξενοδοχείο τόσο με τον Αρη όσο και με την Εθνική. Συζητούσαμε για πάρα πολλά θέματα και μπορώ να πω πως πρόκειται και για εξαιρετικό άνθρωπο εκτός από αθλητή».

«Δεν ήθελε να χάνει ούτε σε προπόνηση»

Ο Έλληνας τεχνικός αποκάλυψε επίσης και μια ιστορία που πάντα λέει στους παίκτες του. «Σε μια προπόνηση της Εθνικής τον είδα ιδιαίτερα επιθετικό απέναντι μου. Σε μια φάση μου έκλεψε τη μπάλα και ήρθε στο αυτί και μου είπε «τώρα είμαστε 2-2″ γιατί του είχε κλέψει και εγώ πριν τη μπάλα. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να είναι ανταγωνιστικός μαζί μου αφού δεν ήμουν συγκρίσιμο μέγεθος. Αυτός, όμως, ήταν φοβερά ανταγωνιστικός και δεν ήθελε να χάνει ακόμη και σε προπόνηση. Νομίζω πως αυτό μαρτυρά και το πόσο μεγάλος παίκτης ήταν».

πηγή: novasports.gr